adas@dziugger - jogger

Akurat mechanizm jest prosty… nawet Ty jak coś namieszasz (ale tak porządnie) to na jakiś czas (krótszy/dłuższy) staniesz się publicznie znany :-) Zadaniem mediów jest robienie szumu i „napuszczanie” jednych na drugich… w stylu „panie X jak skomentuje pan wczorajszą wypowiedź Pana Y ….” a ludki dla rozrywki oglądają sobie „igrzyska”. Dlaczego nikt w celach edukacyjnych/prewencyjnych nie porusza tematu molestowania dzieci przez księży – a tylko wtedy gdy jest jakaś sprawa w prokuraturze (każdy ma to w du** – czytaj boi się wychylić)... tak działa ludzki umysł „drzazgę widzisz w oku brata a w swoim oku belki nie dostrzegasz” :-D

Hmmm… Trudna sprawa ;) Ale wydaje mi się, że powinniśmy się informować tym panem, do póki nie przestał być księdzem – czyli niejako osobą publiczną. Ostatnią informacją powinna być rezygnacja z kapłaństwa i odejście z Kościoła. Potem – to już jego prywatna sprawa. Zmiana nazwiska, ślub, tego już nie powinno być ;).
Wiem, że pozostaje pewien niedosyt wiedzy… Ale czy tak na prawdę te informacje wnoszą coś dobrego i ważnego dla społeczeństwa?

@Ajnsztajn: a kto jest osobą publiczną? premier, minister, lekarz, policjant, żołnierz, kasjerka PKO/PKP? jakie jest kryterium zaliczania do „osób publicznych”?

Granica jest płynna, ale księdza bym zaliczył, gdyż dobrowolnie występuje przed ludźmi (msze, kazania), a ten konkretnie wypowiadał się w mediach jako teolog. Premier, minister – tak. Pozostali z Twojej listy – myślę, że nie.
Generalnie za kryterium należy przyjąć chyba sprawowanie wysokiego urzędu państwowego i/lub dobrowolne występowanie w mediach oraz rozpoznawalność osoby wśród społezceństwa.

@Ajnsztajn: występowanie przed ludźmi przez księdza nie wynika z „dobrej woli” lecz z wyboru zawodowego (czytaj: powołania)... podobnie osoby z urzędami państwowymi są na te urzędy wybierane/powoływane… skoro ktoś przyjął „nominację” na osobę publiczną to z własnego wyboru (bo wcześniej był „kandydatem” a nie dostał przecież „powołania” z nienacka)... oczywiście pozostaje kwestia dymisjii ale to odrebny temat (w strukturach hierarchicznych takich jak państwo/wojsko/kościół/nauka).

Hmm… trochę nie rozumiem Twojej wypowiedzi i wydaje mi się, że jest wewnętrznie sprzeczna :P Jeśli ktoś zdecydował się zostać księdzem lub wysokim urzędnikiem państwowym, to musiał być świadomy, że będzie musiał występować publicznie, a jednocześnie nikt nie zabrania mu z pełnionej funkcji zrezygnować, więc jego wystąpienia są dobrowolne. Zgadzasz się pełnić funkcję, w której będziesz musiał występować publicznie – trudno, stajesz się osobą publiczną. Kończysz sprawować funkcję i zaprzestajesz występowania w mediach – przestajesz nią być. W czym problem ;)?

@Ajnsztajn: tak jak zrozumiałem problem… to pan-ksiądz X nie może przestać być księdzem X bo „dymisję” musi przyjąc papież... a w obecym stanie jest dalej panem-księdzem X czyli osobą publiczną bo nie ma „dymisji” od papieża…zatem można o nim pisać itp… A jest dodatkowo panem bo wystąpił z kościoła samowolnie :-D

Ale z tym kimś jest problem jeszcze taki, że nawet jak przestał być księdzem to jest jeszcze profesorem. I do tego znanym. Czy profesor akademicki jest osobą publiczną? Moim zdaniem tak.

No fakt, o tym zapomniałem :) Masz rację.